Biofysici van het Kavli Institute of Nanoscience (TU Delft) en moleculair biologen van het Erasmus MC in Rotterdam hebben het mechanisme opgehelderd waarmee breuken in DNA tijdens de celdeling worden hersteld. Met een atomaire-krachtmicroscoop (AFM) brachten ze in beeld hoe een eiwitcomplex de losse eindjes naar elkaar toetrekt. De plaatjes zijn deze week te zien in Nature.

Bekend was al dat een complex van de eiwitten Rad50, Mre11 en Nbs1, de breuken bijeenhoudt totdat ze zijn gerepareerd. Tot nu toe probeert men de werking van zulke complexen vooral te achterhalen via computersimulaties. Maar dit keer zijn de à©chte eiwitten als het ware gefilmd met een microscoop, die voldoende resolutie biedt om moleculen op atomaire schaal in beeld te brengen.

Het complex blijkt te bestaat uit een ´lichaam' en twee gebogen ´armen' die voortdurend in het rond grijpen. Bindt Mre11 zich echter aan een afgebroken DNA-uiteinde, dan strekken de armen zich evenwijdig uit, waarbij ze maximaal 50 nanometer voorbij het uiteinde reiken. Krijgen ze daarbij een ander complex te pakken dat zich eveneens heeft uitgestrekt (en dus waarschijnlijk aan het andere losse DNA-eind vastzit), dan grijpen de armen elkaar vast.

De onderzoekers hopen dat het inzicht geeft in de manier, waarop kanker ontstaat. Daarbij spelen DNA-beschadigingen immers een sleutelrol. Ook bij het ontwerp van biologische nanomachines zijn metingen aan bewegende eiwitten essentieel.

bron:Fom