Onzekerheid, minder werk en onbegrijpelijke regels. Dat is de oogst van drie jaar CDA, VVD en D66, stelt het CNV na lezing van de Miljoenennota. Het maatschappelijk vertrouwen is zeer laag, toch blijkt uit de Miljoenennota dat het kabinet zeer ingenomen is met de resultaten van het gevoerde beleid. CNV-voorzitter Paas: ´Maar de gevolgen van "het zuur" zijn zo massaal, dat het beloofde zoet voor veel burgers tenminste een bittere bijsmaak heeft. Er blijft namelijk teveel onzeker. Dat geldt met name voor wat de burger vanaf januari kwijt is voor het nieuwe ziektekostenstelsel.'

Het kabinet plakt de band, die het zelf eerst lek heeft gestoken, concludeert het CNV. Paas: ´De koopkrachtreparatie die het kabinet voorstelt, is onvoldoende. De extra middelen voor de kinderopvang laten onverlet dat er een structureel tekort is aan die opvang. Ook zijn er bijvoorbeeld extra middelen nodig voor de reïntegratie van opnieuw gekeurde WAO- ers. Veel herkeurde WAO'ers staan inmiddels te boek als ´gewoon' werkloos, maar zicht op reïntegratie of een baan is er niet. In het algemeen kun je stellen dat de door dit kabinet veel gehanteerde term "eigen verantwoordelijkheid" in de praktijk voor gewone mensen vooral "onzekerheid" betekent.'
Ook de dramatische stijging van de energieprijzen slaan een bres in de verwachte koopkrachtontwikkeling. Het CNV-pleidooi om voor alle burgers een koopkrachtstijging van tenminste e500,- te garanderen, moet worden aangevuld met een pleidooi om met name de mensen met lagere en middeninkomens te compenseren voor de stijgende energiekosten. Dat kan bijvoorbeeld door een verlaging van de belastingheffing op energieverbruik en door de fiscale vrijstelling van dienstkilometers te verhogen.

Het CNV zal de ontwikkeling van de koopkracht op de voet volgen en zonodig pleiten voor extra koopkrachtmaatregelen, met name voor mensen met lagere inkomens. Uit de vele honderden reacties die het CNV kreeg op de vraag "wat doet u met 500 euro" blijkt dat koopkracht een sociaal gezicht heeft. In veel gevallen zal extra koopkracht vertaald worden naar extra solidariteit. Bijvoorbeeld kinderen die het geld voor hun ouders willen omdat die het niet rooien of die het nodig hebben voor medische kosten die buiten het ziekenfondspakket vallen (en waar zij vanaf moeten zien). Maar velen willen ook à¢?¬ 500,- voor het opbouwen van een buffer, want vertrouwen dat het over een paar jaar beter is, ontbreekt vaak.
Tekenend voor het kabinetsbeleid is dat het herstel van de koppeling te laat komt en te weinig baat biedt voor de mensen, die moeten leven van een uitkering.

bron:CNV