CNV-verkenning WWB: “Gemeenten vergeten moeilijke doelgroepen”



Gemeenten bouwen gesubsidieerde arbeid af. Dit vermindert voor een grote groep mensen de kans op een baan. CNV-bestuurder Rienk van Splunder: 'Gesubsidieerde banen geven kansarmen gelegenheid om werkervaring op te doen. Bovendien blijven mensen betrokken bij de samenleving. Gemeenten zouden in de eerste plaats moeten kijken wat goed is voor werkzoekenden, nu blijkt dat ze vooral gefocust zijn op budgetten.' Dit blijkt uit een verkenning van het CNV naar reïntegratie van werkzoekenden door gemeenten.

Sinds 1 januari 2004 is de Wet werk en bijstand ingevoerd. Dit betekent dat gemeenten zelf verantwoordelijk zijn voor reïntegratiebeleid. Het CNV heeft een verkenning uitgevoerd naar de wijze waarop de gemeenten dit hebben gedaan. Onder de nieuwe wet telt uitstroom naar een subsidiebaan niet meer als reïntegratie naar de arbeidsmarkt. Een werkzoekende moet een reguliere baan van minimaal zes maanden hebben. Van Splunder: 'Gemeenten gaan voor hun eigen gewin, want als iemand snel reïntegreert, blijft er budget over en dat mag de gemeente zelf houden.'

Hierdoor kiezen ook de meeste gemeenten voor de zogenoemde 'work first' aanpak. Van Splunder: 'Op zich is het niet verkeerd dat werkzoekenden op deze manier in een werkritme blijven en ervaring opdoen, vooral voor mensen met een lange afstand tot de arbeidsmarkt en jongeren. Maar in de praktijk zie je dat gemeenten zich in eerste instantie richten op mensen die snel aan de slag kunnen zonder te kijken naar hun persoonlijke omstandigheden. Daardoor sluit het werk meestal niet aan bij de persoonlijke situatie en draagt het niet bij aan duurzame reïntegratie. De gemeenten kiezen daarmee voor de korte termijn oplossing en vergeten de 'moeilijke' doelgroepen.'

Het CNV is positief over het persoonsgebonden reïntegratiebudget. Van Splunder: 'Dit instrument gaat uit van een grote mate van betrokkenheid bij de eigen reïntegratie. Zo is er sprake van maatwerk, en kunnen de rechten en plichten in een reïntegratieovereenkomst worden vastgelegd. Het is echter nog maar een klein aantal gemeenten dat dit doet. Wat bovendien opvalt is dat gemeenten over het algemeen cliënten veel te weinig betrekken bij de reïntegratieaanpak. In de WWB staat dat cliënten geraadpleegd moeten worden. Hadden bijna alle gemeenten een reïntegratiebeleid klaar, maar liefst 1 op de drie gemeenten had wat betreft cliëntenparticipatie zijn zaken niet op orde.'

Het CNV wil volgend jaar een vervolgonderzoek doen naar de effecten van reïntegratieinstrumenten.

bron:CNV



Comments are closed.
%d bloggers liken dit: