Het doel van het wetsvoorstel Wet maatschappelijke ondersteuning is ambitieus: meedoen voor iedereen mogelijk maken. In een Open Brief aan de leden van de Tweede Kamer doet de VNG de oproep om te vertrouwen op het lokale democratische proces rondom de Wmo.

Gemeenten kunnen uit de voeten met het wetsvoorstel, dat de lokale overheden  ruime verantwoordelijkheden biedt om hun burgers ondersteuning op maat aan te bieden. Maar een pseudo-AWBZ, die bij voorbaat vernieuwende initiatieven onmogelijk maakt, wijzen gemeenten af.

Dit najaar behandelt de Tweede Kamer het wetsvoorstel over de maatschappelijke
ondersteuning. De Kamer heeft nogal wat aarzelingen bij deze wet, die gemeenten nieuwe taken geeft om ondersteuning voor hun burgers te realiseren. Het gevaar bestaat dat de Kamer de wet dicht regelt met allerlei verplichtingen, waardoor een soort lokale AWBZ ontstaat. Gemeenten vrezen dat dit een goede uitvoering van de wet zal belemmeren.

Een wet die gedetailleerd voorschrijft welke voorzieningen gemeenten moeten verstrekken, die gemeenten verplicht aan iedereen de keuze voor een persoonsgebonden budgetten aan te bieden, en waarbij slechts de enkelvoudige huishoudelijke verzorging als nieuwe taak overkomt, is geen geschikte wet om op lokaal niveau maatschappelijke ondersteuning vorm te geven. Lokale bestuurders hebben ruimte nodig om over bovenstaande thema's lokaal passende oplossingen te formuleren, in nauwe samenspraak met de lokale cliëntenorganisaties en gelegitimeerd door het lokale democratische proces. Heb vertrouwen in de lokale democratie! De VNG roept op om de wet niet dicht te timmeren. Gebeurt dat wel, dan kan het voorstel wat gemeenten betreft terug naar de tekentafel.

De VNG doet ook enkele concrete verbetervoorstellen voor het wetsvoorstel. Ten aanzien van het versterken van de regierol van gemeenten en het stimuleren van lokale loketten bijvoorbeeld. Investeringen zijn nodig om de Wmo een 'gezicht' te geven in de vorm van een lokaal loket, en om mantelzorgers te ondersteunen en te behouden, bijvoorbeeld door kinderopvang mogelijk te maken. Daarnaast is de door het Kabinet voorgestelde eigen bijdrageregeling 'een paarse krokodil in de dop' en zadelt burgers en gemeenten op met een onwerkbare bureaucratie. Op die punten moet en kan de Wmo beter.

bron:VNG