Ex heroïneverslaafde onderneemt juridische stappen tegen Jellinek en GGGD



Keith Bakker, een voormalig heroïneverslaafde, heeft een aantal klachten ingediend bij het medisch tuchtcollege. Zijn klachten zijn gericht op de verslavingszorg in Nederland. In 1997 wilde hij afkicken, maar in plaats van een behandeling kreeg hij methadon en andere verslavende middelen toegediend.

Momenteel bereidt Keith Bakker een zaak voor de burgerlijke rechter en de inspectie van de volksgezondheid voor. Hij doet dat uit eigen naam en voor andere mensen die van hun verslaving af wilden en geen adequate zorg kregen. Bakker acht het noodzakelijk om de juridische stappen te ondernemen, omdat de rechten van mensen volgens hem grof worden geschonden in de verslavingszorg in Nederland.
Zelf heeft Bakker zijn leven inmiddels weer goed op de rails. Hij is een succesvol programmamaker en de grondlegger van Smith & Jones Addiction Consultants een bedrijf dat vanuit Amsterdam werkt en mensen van hun verslaving afhelpt door ze te verwijzen naar speciale klinieken in het Verenigd Koninkrijk.

Zijn eigen verhaal is zeer kenmerkend voor de huidige problematiek in Nederland. In 1997 benaderde Bakker de GGGD. Hij vroeg om een behandeling waarmee hij kon afkicken. Bij de GGGD gaven ze hem een hoge dosis methadon en een verwijzing naar de Jellinek, de instelling voor verslavingszorg en -preventie in Amsterdam en de Gooi- en Vechtstreek. Ook hier vroeg Bakker herhaaldelijk om detoxificatie en onthoudingstherapie, hij kreeg het niet. De behandeling in Jellinek bleek geen succes waarna Bakker uiteindelijk zelfs dakloos werd in 1998. Bakker: 'Het was duidelijk dat het systeem in Nederland niet werkt. Het probleem is wanneer je in het systeem terechtkomt, het bijna onmogelijk is om er weer uit te komen.' Bakker vervolgt: 'Methadon verstrekken aan verslaafden vind ik een gevaarlijke optie. Uit onderzoek blijkt dat methadon zelf ook het dwangmatig verlangen naar opiaten versterkt.' (www.castlecraig.co.uk/treatment/methadone.htm)

Zowel de Jellinek als GGGD Amsterdam diagnosticeerden Bakker als een hopeloos (terminaal) geval. Toch was Bakker na behandeling in 1998 in de klinieken in het Verenigd Koninkrijk alcohol en drugsvrij. Bakker: 'De verslavingszorg in Nederland heeft veel te bieden op het gebied van huisvesting, voedsel, activiteiten, uitkeringen en gebruikersruimtes, maar simpelweg stoppen is hier niet mogelijk. Via de juridische stappen probeer ik een bewustzijn te creëren, waardoor mensen beter na gaan denken over de verslavingszorg.'

bron:Smithg & Jones B.V.



Comments are closed.
%d bloggers liken dit: