Goed visserijbeheer vraagt om delen verantwoordelijkheden



Een goed visserijbeheer vraagt om het delen van verantwoordelijkheden door overheid en bedrijfsleven. De EU stelt aan behoorlijk bestuur de eis van openheid, participatie, verantwoording, effectiviteit en samenhang. In hoeverre voldoet het visserijbeleid in de verschillende lidstaten van de EU aan deze criteria? Een internationaal team onder leiding van Wageningen UR onderzocht in opdracht van de Europese Commissie de bestaande praktijk en mogelijke nieuwe modellen voor een visserijbeheer met gedeelde verantwoordelijkheden. Het concludeert dat er geen algemene aanpak bestaat die tegemoet zou kunnen komen aan de uiteenlopende omstandigheden in de verschillende Europese visserijlanden.
Het onderzoek heeft betrekking op vijf EU-lidstaten, waaronder Nederland, en op Noorwegen. In alle landen speelt het probleem dat het Europese visserijbeleid wordt ervaren als een van buitenaf opgelegd systeem. Het delen van verantwoordelijkheden wordt nu in hoofdzaak langs twee wegen bevorderd: door regionale decentralisatie, zoals in Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, of door het delegeren van sommige verantwoordelijkheden aan de sector zelf, zoals in Noorwegen, Denemarken en Nederland. Beide benaderingen vloeien voort uit de specifieke geschiedenis van de visserij in de betrokken landen. Ze hebben echter ook hun beperkingen en nadelen, en bieden geen pasklare oplossingen voor alle problemen rond het beperkte draagvlak voor het beleid.

De onderzoekers concluderen dat er weinig kans is op één gemeenschappelijke nieuwe aanpak, omdat de geschiedenis en de tegenwoordige omstandigheden van de visserij in de verschillende landen daarvoor te veel uiteenlopen. Maar er kunnen vanuit de verschillende achtergronden wel stappen in de goede richting worden gezet. Die zullen dan als gemeenschappelijke kenmerken moeten hebben: meer aandacht voor een inbreng op lokaal niveau, meer delegatie van verantwoordelijkheden naar beroepsorganisaties, en meer participatie van alle betrokkenen in de ontwikkeling (en niet alleen de uitvoering) van het beleid.
bron:LEI



Comments are closed.
%d bloggers liken dit: