Jong Oranje heeft zondagavond voetbalhistorie geschreven in het Portugese Bessa. Twee treffers van Klaas-Jan Huntelaar plus een bevrijdende derde van Nicky Hofs bezorgden de ploeg van coach Foppe de Haan tegen Oekraïne (3-0) uiteindelijk de eerste Europese titel voor de beloftenploeg van Oranje. "We hebben duidelijk laten zien dat wij de beste waren", jubelde aanvoerder Stijn Schaars na afloop. Met de Europese (jeugd)titel op zak is het ongetwijfeld heerlijk vakantie vieren voor de gouden lichting van het 'kleine' Oranje. Een lang en slopend seizoen werd uiteindelijk bekroond met de unieke continentale titel.

Wie anders dan goaltjesdief Huntelaar bracht zijn ploeg al vroeg in de eerste helft op het juiste spoor. Hoogtepunt in een wat rommelige beginfase, waarin de Oekraïners er zelfs tweemaal in slaagden de bal op de paal te werken, was de fraaie 1-0. Een crosspass van Hofs op Huntelaar werd door laatstgenoemde ogenschijnlijk simpel tot treffer gepromoveerd. Aannemen, controleren, schieten en scoren; zo simpel als het leek, was het allemaal niet. De topscorer van de Eredivisie én topschutter van het jeugd-EK (4 treffers) sloeg in elk geval ijzig koel toe.

Het scenario uit de eerste poulewedstrijd, ook tegen Oekraïne, leek daarmee uitgesloten. In de openingswedstrijd liet Jong Oranje zich simpelweg foppen door de soms wat al te duikgrage Oekraïners. De uiteindelijke 2-1 nederlaag in de eerste wedstrijd had het effect van een mokerslag. Het maakte de wederopstanding in het verdere toernooi alleen maar opvallender. Na het teleurstellende gelijkspel tegen Denemarken (2-2), toonde Jong Oranje pas écht de noodzakelijke veerkracht in de duels tegen Italië en Franrkijk. De talentenploeg van De Haan kwam langzaam maar zeker op stoom op het EK. ,,Vriendschap en vrolijkheid zijn twee kenmerken van deze ploeg'', deed de uitblinkende doelman Kenneth Vermeer na afloop een poging tot ontrafeling van het tot op heden eenmalige succes. ,,We hebben ons in elk geval knap terug geknokt. Het eindresultaat is deze beker.''

Met Vermeer en Huntelaar zijn twee uitblinkers genoemd bij Jong Oranje. Ook Nicky Hofs, Romeo Castelen, Schaars en Demy de Zeeuw waren onmiskenbaar motoren achter het succes. Niet alleen in de EK-finale, ook eerder in het toernooi bewezen de eredivisiekrachten hun grote waarde. De situatie van De Zeeuw is des te opmerkelijker: de middenvelder van AZ begon het toernooi op de bank.

Drie minuten voor de rust deden de Oekraïners (aangevoerd door supertalent Milevskyi) zichzelf de das om met een handsbal van Yatschenko. In een -kennelijk- uiterste poging om Huntelaar het scoren te beletten, ging de Oekraïner overduidelijk in de fout. Huntelaar ontfermde zich uiteindelijk over de penalty. De Ajacied schoot ook de strafschop koelbloedig, hoog in het doel: 2-0.

Met Vermeer als betrouwbare doelwachter en een achterste lijn met Dwight Tiendalli, Gijs Luirink, Ron Vlaar en Urby Emanuelson; maakten van de afweer een nauwelijks in te nemen bastion. Tot de zichtbare frustratie van Milevskyi liepen zijn kunststukjes aan de bal keer op keer op niets uit. Of de balvirtuoos met het rugnummer 10 zette zijn (vaak oogstrelende) acties zelf te ver door, of een in stelling gebrachte ploeggenoot hielp de kans om zeep. In de eindfase van het enerverende duel zagen Hofs en Castelen grote kansen maar net naast of over het doel van Pyatov verdween. Castelen beproefde zijn geluk met een schot vanuit de tweede lijn. Hofs probeerde het met een artistiek stiftje, dat uiteindelijk op de deklat belandde.

Vooral de stift van Hofs had een beter lot verdiend. Wellicht kwam Hofs' creativiteit ook voort uit frustratie. Luttele minuten eerder reageerde Oleksandur Romanchuk de bij hem blijkbaar levende frustraties nog af op de enkelgewrichten van de Feyenoorder. De arbiter restte weinig anders dan de aanslagpleger te bestraffen met zijn tweede geel. In overtal kwam de zege van Jong Oranje niet meer in gevaar. Het staaltje voetbalbluf van rechtsback Dwingt Tiendalli in de blessuretijd, was een treffende illustratie van de aanwezige branie en het vertrouwen in de ploeg van De Haan. Tiendalli hield het balletje zowaar enkele keren losjes hoog. Na het (opmerkelijke) mini-staaltje tijdrekkerij, sloeg Hofs alsnog toe. Op aangeven van invaller Daniël de Ridder bepaalde Hofs de eindstand, glansrijk, op 3-0. Wat eerdere lichtingen Oranje-talenten nooit lukte, werd daarmee definitief feit. Jong Oranje Europees kampioen onder 21 jaar!

BRON:knvb