De Stichting Vissenbescherming betreurt het erg, dat scholen medewerking geven aan het hengelen door hun leerlingen.  Scholen zijn er om de kinderen de goede dingen te leren. Daaronder valt ook de goede omgang met de mensen, de dieren en de natuur. Het hengelen is volgens de stichting een diervijandige aangelegenheid, die zeker niet vanuit de scholen gestimuleerd moet worden.

Een vis die aan de haak geslagen wordt, heeft allereerst pijn door de scherpe haak. Daarna wordt hij uit zijn element, het water, waarin hij kan ademen, getrokken en komt terecht in de lucht, waarin hij niet kan ademen. Hij dreigt te stikken. Schrik, stress en angst! Daarna wordt hij onthaakt, en teruggezet in het water. Hoe voorzichtig de hengelaar ook te werk gaat, hij zal altijd het dier verwonden, en pijn, schrik, angst en stress bezorgen! Diervriendelijk vissen bestaat niet.

De school heeft veel invloed op de kinderen. Kinderen en ouders kunnen denken: het vissen wordt van school uit aangeboden, dus het zal wel goed zijn! Als het vissen van school uit wordt gestimuleerd, leert men de kinderen dat het aanvaardbaar is om voor je plezier dieren leed te bezorgen. De kinderen zullen ook niet altijd durven weigeren er aan mee te doen. Ze willen niet uit de toon vallen, zijn soms bang om gepest te worden of buitengesloten. Ze kunnen denken dat het moet van school.

De school kan andere hobby's stimuleren, ook bij, in en op het water, die geen dierenleed tot gevolg hebben. Te denken valt aan: roeien, kanoën, zwemmen, en veel andere sporten. Vissen is geen sport, maar dierenmishandeling.

bron:Stichting Vissenbescherming