Huurtoeslagontvangers blijken vooral te bezuinigen op de uitgaven voor dagelijkse bood-schappen en op kleding. De vaste woonlasten probeert men zo lang mogelijk en op tijd te blijven betalen. Toch zegt een zorgwekkend aantal huurtoeslagontvangers ook te bezuinigen op gas, water en elektriciteit, en op uitgaven voor zorg. Velen noemen hun situatie uitzichtloos en zijn bang in een sociaal isolement terecht te komen. Dit blijkt uit een analyse van 1.750 reacties die de Woonbond via de website ontving. Deze reacties zijn gebundeld in het zwartboek 'Leven in armoede' dat op woensdag 27 september om 09.45 uur aan de Tweede Kamer wordt aangeboden. De aanbieding vindt plaats vlak vóór aanvang van de Algemene Politieke Beschouwingen om de Tweede Kamer ertoe te bewegen de korting op de huurtoeslag terug te draaien.

In de zomer startte het actiecomité 'Houd huren betaalbaar' een kaartenactie waarbij huurders werden opgeroepen om de Tweede Kamer te vragen de korting op de huurtoeslag terug te draaien. Aan huurders met huurtoeslag is tevens gevraagd wat voor hen de gevolgen zijn van de korting op de huurtoeslag. Ruim 5.000 huurders gaven gehoor aan deze oproep.

Het is al nooit eenvoudig om met een laag inkomen de touwtjes aan elkaar te knopen, maar de pro-blemen van huurtoeslagontvangers zijn er sinds de bezuinigingen op de huurtoeslag (juli 2004) alleen maar groter op geworden. Uit de reacties van betrokkenen komt sterk naar voren dat men geen sociaal leven meer heeft: 'Je hebt gewoon huisarrest. Even winkelen of de stad ingaan, doe je niet meer, want je bent als de dood dat het je geld kost'. Ook leeft men in armoede: 'Ik heb al de hele winter niet gestookt. Elektra gebruik ik alleen voor wassen, koken en de computer. Geen lampen aan, licht van de tv. Noem maar
op. Wat moet ik nu nog laten?' Over de toekomst maakt men zich grote zorgen: 'Wij hebben AOW met pensioen en we krijgen nét geen huurtoeslag. Mijn man is 67 jaar en werkt er nog regelmatig bij om toch eens wat extra's te kunnen doen! We zijn zéér, zéér bezorgd over de (huur)toekomst'. Velen zijn ten
einde raad: 'Van een kleine WAO-uitkering moet ik rondkomen, dus dan blijven er niet veel  mogelijkheden over. Op straat kun je niet leven, dus alles moet wijken om de vaste lasten te betalen, er blijft alleen eenzaamheid en onbegrip over. Vooral omdat de vaste lasten steeds duurder worden, waaronder ook de huur'.

bron:De nederlandse woonbond