Broodprijs swingt de pan uit!



(Persbericht) Brood is zonder twijfel de belegging van de eeuw. De broodprijs is op minder dan 100 jaar maar liefst 300 maal duurder geworden. Andere levensmiddelen zijn ook fors duurder geworden. De lonen blijven echter achter.

Een brood kostte in 1914 0,32 Belgische frank per kilo, omgerekend 0,0079 euro. Dat blijkt uit het Belgisch Staatsblad van 15 augustus 1914. Vandaag kost een kilo brood ongeveer 2,40 euro (X300).

In 1970 verdiende men netto gemiddeld 286 euro per maand en in 2008 is dat gestegen tot 1.593 euro. Dit is een stijging van 556%. Een brood kostte in 1972 ongeveer 0,32 €. Volgens Test-Aankoop betaalde je in september 2008 gemiddeld 1,89 euro voor een bruin brood van 800 gram, wat overeenkomt met een broodprijs van 2,36 euro per kilo. Dit is een stijging van maar liefst 737%.

De lonen volgen de stijging van de levensduurte dus niet.

Omdat percentages abstract durven overkomen: met een gemiddeld inkomen van 286 euro in 1970 kon je per maand 894 broden van 1 kg kopen. Met een gemiddeld inkomen in 2008 koop je nog maar 675 broden per maand... Je bent er dus met 215 broden op achteruitgegaan de voorbije 38 jaar.

Hetzelfde geldt voor huisvesting en alle andere basisbehoeften. Waarom kon men in de jaren 70 en 80 nog met 1 loon een huis kopen en kunnen jonge gezinnen in de 21ste eeuw zelfs met 2 inkomens amper een deftige woning vinden?

Om over de stijgende olieprijzen nog maar te zwijgen.

De Westerse middenklasse verarmt.

De bevolking staat hier onvoldoende bij stil: alle basisbehoeften (eten, drinken, huisvesting, verwarming, elektriciteit) zijn de voorbije decennia fors duurder geworden, maar de lonen zijn niet in dezelfde mate toegenomen. Langzaam maar zeker is de gewone werkende mens aan het verarmen. Dit fenomeen speelt zich niet alleen af in België en Nederland, maar in de hele Westerse wereld.

Dit fenomeen noemt men inflatie. In België zijn de lonen van arbeiders en werknemers gekoppeld aan de stijgende levensduurte, maar blijkbaar niet voldoende om het verlies aan koopkracht te compenseren. Mensen die in 1970 hun loopbaan startten en nu stilaan op pensioen gaan, hebben het gevoel dat ze een pak meer verdienen dan bij het begin van hun carrière. Omdat je af en toe van je werkgever een opslag krijgt, gecombineerd met het feit dat inflatie traag maar gestaag haar werk doet, valt het voor hen niet op dat ze met hun toegenomen loon in de praktijk minder kunnen kopen.

Hoe komt dit nu eigenlijk? Wat kan je hier aan doen? Welke actie moet je ondernemen om deze sluipende verarming tegen te gaan? En waarom grijpt onze overheid niet in?

Op deze vragen gaat goud-bank.nl de komende jaren een antwoord geven. Het is immers nog niet te laat om actie te ondernemen om u te beschermen. Neem eens een kijkje op onze site en zet hem bij je favorieten.



Comments are closed.
%d bloggers liken dit: