Is de vrij veilig boodschap toe aan verandering?



Opmerkelijke pleidooien voor vernieuwing hiv-preventie 

 
In het boek 'Je lust of je leven; hiv-preventie voor homoseksuele
mannen 1982 - 2005' dat vandaag verschijnt, zijn opmerkelijke
uitspraken te vinden van de hoofdrolspelers van toen en nu.   
 
Diverse geïnterviewden pleiten voor een hardere toon jegens mannen die
kiezen voor onveilige seks. De toon is te begripvol, stellen zij, en
bepleiten een hardere aanpak. Jan van Wijngaarden, in de jaren tachtig
een van de grondleggers van het aids-beleid en op dit moment Inspecteur
voor de Gezondheidszorg, gaat hierin het verst. Hij bepleit zelfs een
verbod op onveilige seks op openbare bijeenkomsten en wil dat gemeenten
ontmoetingen van barebackers via de politieverordening onmogelijk
maken. Dit stuit op verzet van vrijwel alle professionals die aan het
woord komen in het boek. Zij zijn unaniem van oordeel dat een verbod
niks oplost.  
 
Een ander opmerkelijk pleidooi in het boek is afkomstig van Lode
Wigersma, met jarenlange ervaring in de hiv-preventie, voormalig
adviseur van de gezondheidsraad en voormalig hoogleraar aidszorg.
Volgens hem moeten de bestaande boodschappen en uitgangspunten in de
revisie. 'Niet alleen maar zeggen: nee, doe dat niet. De boodschap zou
kunnen zijn: Barebacken (neuken zonder condoom) niet, maar klaarkomen
in de mond kan wel.'  
 
Ferdinand Strijthagen (directeur Schorer): 'Dekkers en anderen leggen
terecht de vinger op een aantal zere plekken. In verboden geloof ik
niet, maar wel in een directere en meer confronterende aanpak. We zijn
in het verleden wel eens te veel belangenbehartiger en te weinig
preventiewerker geweest. We moeten de feiten onder ogen zien. Als
mensen met hiv vaak onveilige seks hebben is het onze taak ze daar op
aan te spreken en ze te wijzen op hun verantwoordelijkheid voor de
gezondheid van anderen. Testen op hiv is nog zo'n voorbeeld. We moeten
homomannen ervan doordringen dat het niet langer acceptabel is om je
hiv-status niet te kennen. En wat de vrij veilig boodschap betreft,
misschien is het inderdaad tijd om het politiek en wetenschappelijk
correcte advies van niet klaarkomen in de mond, los te laten.'  
 
Tim Dekkers neemt in opdracht van Schorer in dit boek ruim 20 jaar
hiv-preventie-activiteiten voor homomannen kritisch onder de loep. Hij
kijkt met de onbevangen blik van de buitenstaander vooruit. Hoe moet
het verder met de hiv-preventie nu het aantal hiv-infecties onder
homomannen weer toeneemt? Dekkers laat vooraanstaande spelers van toen
en nu aan het woord en trekt op basis hiervan zijn conclusies. Zo pleit
hij voor een hardere aanpak van onveilig vrijgedrag onder homoseksuele
mannen. De voorlichting moet meer de confrontatie zoeken en niet bang
zijn als moraalridders te worden afgeschreven. Verder vindt Dekkers dat
hiv-preventiewerkers te bang zijn voor discriminatie en stigmatisering.
In het verleden was die angst gegrond, maar intussen is de
homo-emancipatie in Nederland volgens Dekkers ver genoeg gevorderd voor
een andere benadering. Hiv-positieve homomannen blijken vaak onveilig
te vrijen. De hiv-preventie moet hen veel directer aanspreken op hun
verantwoordelijkheid, ook voor de gezondheid van hun
sekspartners.   
 
Debat: Naar aanleiding van het verschijnen van het boek organiseert
Schorer op 8 maart a.s. een debat over de toekomst van de hiv-preventie
voor homomannen. Hiervoor wordt een aparte uitnodiging verzonden. 
 
 
Boekgegevens: ISBN 90-7334-128-0, 192 pagina's, geïllustreerd, 17,50   
Uitgever: Schorer Boeken, onderdeel van Schorer homo lesbisch gezond,
instituut voor homoseksualiteit, gezondheid en welzijn.   

Bron: Schorer Boeken



Comments are closed.
%d bloggers liken dit: