Tweede-Kamerlid voor de PvdA John Leerdam ontving in twee jaar tijd 1300 emails van allochtone jongeren die problemen ondervonden bij het vinden van een stageplek. 'Het begint al bij een sollicitatiebrief met de 'verkeerde naam'. Een duidelijk Turkse of Marokkaanse naam dus.'

In september ontving PvdA-parlementariër John Leerdam de prestigieuze 2006 Lifetime Service Award van de Council for Opportunity in Education (COE).

De Amerikaanse COE, die zich inzet in voor gelijke kansen in het hoger onderwijs voor iedereen, onderscheidde Leerdam vanwege zijn grote bijdrage voor het toegankelijk maken van het onderwijs voor groepen in achterstandsposities. 'Het was de eerste keer dat een niet-Amerikaan die prijs ontving', zegt een zichtbaar trotse Leerdam in zijn werkkamer in het Tweede-Kamergebouw met uitzicht op het Mauritshuis. Aan de deur hangt een poster met de Algemene Verklaring tegen Rassendiscriminatie. Met het Full Colourproject van SBO (Sectorbestuur Onderwijsarbeidsmarkt) zet Leerdam zich in voor een grotere participatie van allochtonen in het onderwijs. De van oorspong Antilliaanse Leerdam ('Ik probeer het woord 'allochtoon' zoveel mogelijk te vermijden. Ik ben een zwarte man') vindt dat er veel te weinig Caribische, Kaapverdiaanse en Marokkaanse leraren en docenten zijn. Leerdam: 'En dat terwijl op sommige scholen de meerderheid van de leerlingen van buitenlandse afkomst is. Die leerlingen hebben voorbeelden nodig in de vorm van leraren van buitenlandse afkomst, die weten wat er bij die kinderen thuis leeft.' Schrijnende situaties In de praktijk blijkt het niet eenvoudig voor een allochtone student van de PABO of de lerarenopleiding om daadwerkelijk aan de slag te komen in het onderwijs. Dat begint al bij het zoeken naar een stageplaats.

Leerdam ontving in twee jaar tijd ruim 1300 emails waarin allochtone studenten hun beklag deden over allerlei vormen van discriminatie. Leerdam: 'Het begint al bij een sollicitatiebrief met de 'verkeerde naam'. Een duidelijk Turkse of Marokkaanse naam dus. Als die horde eenmaal genomen is volgt de volgende: het uiterlijk. Als een student is uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek, zegt zo'n schoolfunctionaris bij binnenkomst van de student dat de stageplek helaas net vergeven is. Maar wat er werkelijk speelt is de huidskleur of het hoofddoekje van de student. Ik krijg mails van studenten die de wanhoop nabij zijn, niks kunnen vinden en met hun studie willen stoppen. Dat verzin ik niet; dat hebben studenten mij zelf verteld. Ik vind dat schrijnende situaties.' Sjorstun Paula, als manager sales en public relations verbonden aan Stageplaza.nl, de grootste Stagebank van Nederland, onderschrijft Leerdams visie ten dele: 'Het is natuurlijk idioot om anoniem te solliciteren. Als het een 'fout' bedrijf betreft, sta je als allochtoon sowieso snel weer buiten. Maar als je er verzorgd uitziet, je spreekt met twee woorden en je komt gemotiveerd over, dan geloof ik dat een fatsoenlijk bedrijf je niet weg zal sturen. In tegendeel, met de aankomende 'war for talent' zou je als bedrijf gek zijn om zo iemand niet aan te nemen.

Bedrijven met wie wij zaken doen hebben overigens juist hele goede ervaringen met bijvoorbeeld Marokkaanse meisjes. Ze werken hard en spreken goed Nederlands.' Anoniem solliciteren geen oplossing Dit jaar hield Stageplaza.nl, de grootste online stagebemiddelaar van Nederland, een onderzoek onder ruim 1100 stagiairs. Een van de - anonieme - aanbevelingen luidde: 'Bij cv naam weglaten, zodat men alleen op basis van cv-gegevens iemand kan beoordelen.' Is dat wellicht een idee? Leerdam reageert fel: 'Het is van de zotte dat iemand anoniem zou moeten solliciteren om een stageplek te krijgen. Net zoals het idioot is om te moeten verbergen dat je gay bent. Bovendien moet je op een gegeven moment toch naar die stageschool toe en dan komt men er toch wel achter wie je bent. Dus het heeft geen enkele zin om dat te verbergen.' Goed onderwijs is een must Leerdam is een voorstander van positieve discriminatie. 'In de Verenigde Staten werkt affirmative action fantastisch. Het is daar zelfs zo dat andere bedrijven geen zaken met je willen doen als je als bedrijf niet cultureel divers bent. In Groot-Brittannië idem dito. Daarom pleit ik voor een wettelijke verplichting van minimaal tien procent werknemers met een etnische achtergrond in alle lagen van de organisatie. Het moeten niet alleen mensen zijn die bij de toiletten werken. En die wettelijke verplichting geldt ook voor stageplaatsen. Lagere en middelbare scholen zullen een bepaald percentage Molukse, Turkse en Surinaamse stagiairs van PABO's en lerarenopleidingen moeten aanstellen. Maar dan zullen ze die stagiairs wel goed moeten coachen. Veel opleidingen weten niet goed hoe ze met de lastige situaties om moeten gaan waarin hun studenten terechtkomen. Want wat doe je als een ouder zegt dat ze niet wil dat haar kind les krijgt van een Turk?' Leerdam benadrukt dat een vaste vertegenwoordiging van allochtonen alléén niet voldoende is. 'Je moet in de eerste plaats zorgen dat ze goed onderwijs krijgen. Dáár gaat het om. Dat geldt trouwens voor alle leerlingen en studenten in Nederland. Weet je dat Nederland op het gebied van onderwijs en innovatie is gezakt van plaats 15 naar plaats 29, in slechts vier jaar tijd? En als je kiest voor beter onderwijs betekent dat ook dat je docenten beter moet gaan betalen. Pas dan zullen ouders met een buitenlandse afkomst hun kinderen stimuleren om geen traditionele keuze te maken voor een technische studie, of medicijnen, of rechten.'

bron:Stage Plaza